Citytrip

Rome is een geweldige stad. Ik heb weer een massa foto's gemaakt. Veel klassieke gezinskiekjes, maar ik heb toch ook getracht om andere dingen te zien en vast te leggen. Ik zag heel wat vreemde en grappige dingen. Het was geen eenvoudige reis, zo met een baby het vliegtuig op. We zijn er in geslaagd om van onze vertrekdag een ware nachtmerrie te maken, maar daar vertel ik later misschien wel meer over.

De trevifontein viel me reuze mee. Ik had een groot plein met een reusachtige fontein verwacht, maar het bleek een klein pleintje te zijn met een reusachtige fontein. Het was er zowaar gezellig.

Qua verkeer is Italië het land van de kleine voertuigen. Overal scootertjes, piepkleine camionnetjes op drie wielen, autootjes, nauwelijks groter dan een fiets.

En hun zebrapaden liggen niet overal even logisch.

Engels kunnen ze niet zo goed, die Romeinen. Ze trekken hun plan wel en als toerist hebben we er weinig last van gehad. Maar aan het colloseum stond wel een kraampje waar ik me toch vragen bij stel...

We zagen de (idiote) paus ook, toevallig. Zo ver weg dat die man zit! Zien jullie 'm? Ik wilde mijn schoen er nog naar gooien, maar ik besefte tijdig dat ik weinig kans maakte om hem te raken. Misschien daarom dat ie zo ver weg zit?

Maar we zagen ook echt wel mooie dingen. Wat een stad! Wat een geschiedenis! Wat een klasse, die Italianen!

De antennes zijn mijn favoriet...

Kunst op zondag

Om van deze druilerige zondag vol regen toch nog enigszins een zinvolle dag te maken zijn we even langs 'Beeldende Beweging' van Echobase gegaan. Een kleine tentoonstelling waar mijn moeder aan meedeed met enkele van haar animatiefilmpjes. Het was een kleine gezellige kelder met leuke bewegende kunst. In volgorde ziet u (redelijk slecht gefotografeerde) kunst van:

1. Mijn moeder, Rita Jongeneelen

2. Harry Laureys 3. Kumi Oguro

Als ik mijn blog er zo op nalees zou ik bijna gaan denken dat wij een cultureel aangelegd gezinnetje zijn...

Tadeusz ontdekt de wereld

Dit was weer een avontuurlijk weekend voor Tadeusz. We zijn ondermeer naar de kijkdagen bij Bernaerts geweest. Een kunstveiling; dat leek ons nu eens echt iets voor een baby van zeven maanden, se.

Hij heeft het wel moeilijk de laatste dagen. Hij komt er maar niet bovenop. Maar dat zie je niet aan deze foto's... Ik heb deze keer geen kadertjes toegevoegd. Ik ben van mening dat je die toch best maar af en toe gebruikt. Zo is dat ook met uitroeptekens in tekst!

Teambuilding

Vandaag hadden we op 't werk een 'zomerdag'. Dat is de andere term voor teambuilding bij ons op het werk. Aangezien ik in de sociale sector werk betekent dat vooral: low budget zelf iets ineen flansen. We zijn geen bedrijf dat tweeduizend euro aan een georganiseerde dag kan geven... Bij ons bestaat er dus zoiets als een 'feestcomité'. Daar zit ik in. Ik ben erin gesukkeld omdat ik ooit - in een groot moment van zwakzinnigheid - gedacht heb dat het wel leuk kon zijn en toch voor variatie in mijn job kon zorgen. Dat het bovenop mijn job ging komen, dat had ik toen niet zo bedacht. Dit is nu mijn derde jaar in het feestcomité, en ik ben er zes jaar ouder van geworden.

De laatste weken stevig gestresst: wat te doen, iets leuks voor het ganse team, niet hetzelfde als vorig jaar, zonder geld uit te geven? En gingen we het allemaal op tijd georganiseerd krijgen?!

Het uiteindelijke basisidee voor de dag (naast nog een heleboel andere activiteitjes): 11 man, 6 schildersdoeken, 6 kleuren, 1 tekening die doorloopt over de 6 doeken en (ongeveer) per 2 een doek schilderen, los van elkaar.

De overlappende tekening werd een olifant met jong. En toen ging ieder koppel aan de slag met zijn doekje. Iedereen was vrij om met zijn doek te doen wat ze wilden (met drie kleuren), los van de anderen. Ze moesten ieder schilderijtje nog op zich aantrekkelijk proberen maken, zonder het geheel uit het oog te verliezen: de lijnen moesten doorlopen over alle doeken. Ziehier het resultaat!

Breda

Iedere twee maanden rijden Sven en ik naar Breda. Voor sigaretten. Het lijkt vreemd, maar er is een uitleg voor. Wij roken (ik ben nu anderhalf jaar gestopt, maar beschouw mezelf nog steeds als roker) namelijk Natural American Spirit. Dit is een sigarettenmerk dat er prat op gaat 100% additiefvrij te zijn. Er worden dus geen verslavende sauzen aan de tabak toegevoegd, geen sneller-opbrand-dingen, geen suikers. Jammer genoeg worden deze sigaretten niet in België verkocht en moeten wij op regelmatige basis naar Nederland. Ze zijn een beetje duurder dan de sigaretten in België, maar dat hebben we er graag voor over...

Gisteren was het weer zover. Ik ben niet echt gek op Breda, maar het is soms toch wel een leuke uitstap. Nu was de Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk gratis toegankelijk. Er waren een aantal kunstenaars de kerk aan het inrichten voor een of ander kunstproject. Het was een vreemd sfeertje. Enerzijds kerk, anderzijds kunst. Het was leuk om er een aantal fotootjes te maken...

Ik heb de naam van de kunstenares met de opgezette beestjes niet genoteerd. Beetje dom natuurlijk...

Ik heb ondertussen ook geleerd hoe ik mijn fototoestel zowel in raw als in jpg moet laten werken. Thuis oefen ik dan wat. Maar ik krijg de raw-bestanden zelden goed. Af en toe is de raw-foto beter dan de jpg, maar ik doe toch echt iets fout, denk ik... Ik bewerk de rawbestanden in Picasa, en daar lijken de opties erg beperkt. Van bovenstaande foto's is alleen de eerste een raw-bestand. Het groen kwam er beter uit.