Citytrip

Rome is een geweldige stad. Ik heb weer een massa foto's gemaakt. Veel klassieke gezinskiekjes, maar ik heb toch ook getracht om andere dingen te zien en vast te leggen. Ik zag heel wat vreemde en grappige dingen. Het was geen eenvoudige reis, zo met een baby het vliegtuig op. We zijn er in geslaagd om van onze vertrekdag een ware nachtmerrie te maken, maar daar vertel ik later misschien wel meer over.

De trevifontein viel me reuze mee. Ik had een groot plein met een reusachtige fontein verwacht, maar het bleek een klein pleintje te zijn met een reusachtige fontein. Het was er zowaar gezellig.

Qua verkeer is Italië het land van de kleine voertuigen. Overal scootertjes, piepkleine camionnetjes op drie wielen, autootjes, nauwelijks groter dan een fiets.

En hun zebrapaden liggen niet overal even logisch.

Engels kunnen ze niet zo goed, die Romeinen. Ze trekken hun plan wel en als toerist hebben we er weinig last van gehad. Maar aan het colloseum stond wel een kraampje waar ik me toch vragen bij stel...

We zagen de (idiote) paus ook, toevallig. Zo ver weg dat die man zit! Zien jullie 'm? Ik wilde mijn schoen er nog naar gooien, maar ik besefte tijdig dat ik weinig kans maakte om hem te raken. Misschien daarom dat ie zo ver weg zit?

Maar we zagen ook echt wel mooie dingen. Wat een stad! Wat een geschiedenis! Wat een klasse, die Italianen!

De antennes zijn mijn favoriet...

Driekoningenstraat

Nog eentje voor de berchemenaars (berchemers, berchemieten, berchemisten?) Ik denk trouwens dat de kaderfase al een beetje aan het overgaan is.

Museumnacht

Sven had via GvA tickets gewonnen voor de museumnacht. We zijn er dan maar naartoe gegaan. Het is een goed bedacht initiatief: mensen gaan plots massaal naar musea in eigen stad. Waarom? Omdat het 's nachts (of beter: 's avonds) zo lekker spannend en speciaal is. En ook omdat het weer een evenement is waar je toch bijgeweest moet zijn! Die musea zijn even interessant in de loop van het jaar, maar plots is het iets dat je niet mag missen. Als het mensen naar het museum kan lokken is het voor mij al lang goed. Wat cultuur doet niemand kwaad. Zo zien de Antwerpenaren de fantastische Dulle Griet misschien eens, waar ze al die jaren achteloos voorbij liepen.

De musea proberen nog extra lokmiddelen in te zetten met te beloven dat ze de verborgen schatten uit de kelders zullen halen. De meeste mensen hebben natuurlijk al vlees genoeg aan de vaste collecties, want die hebben ze ook nog nooit gezien, maar het idee dat je een 'schat' kan ontdekken, maakt het allemaal nóg spannender.

Enfin. Het was dus druk. Maar wel oké. Goed georganiseerd, vriendelijk. We zijn naar het fotomuseum geweest, waar een tentoonstelling van Guy Bourdin liep. De tentoonstelling zei me eigenlijk weinig. Ik denk dat ik niet zo van zijn stijl hou. Het hypergeënsceneerde stoort me vaak. Het heeft iets kils, iets plastics. Dat is misschien de bedoeling, maar het raakt me niet. Enkele mooie foto's. Soms een mooie vondst, maar dat was het dan. Misschien denken jullie er anders over?

Foto's maken mocht enkel in gangen. Op de foto: Sven met Tadeusz in z'n babybjörn-draagding.

Nadien zijn we het scheepvaartmuseum in het Steen nog maar eens binnengelopen. Het leek me wel iets: dat gekke kasteeltje bij nacht. Uiteindelijk was het eigenlijk net zoals overdag. Een beetje duf. Veel schattige bootjes. Een tentoonstelling over the Red Star Line. Daar zaten een paar geniale foto's tussen van de opvarenden indertijd...

Tadeusz had er toen genoeg van en zette zijn keeltje open. Nadat hij met zijn gebrul zowat alle bezoekers op zijn aanwezigheid gewezen had, zijn we maar vertrokken.