Engelen zijn van alle tijden...

Grotere foto op ysabje.wordpress.com

Reisbaby

Ik kreeg onlangs van de fotograaf Filip Van Roe de opmerking dat de foto's die ik van mijn zoontje Tadeusz op mijn blog zet vaak kwalitatief minder zijn dan de andere. Ik denk dat hij wel eens gelijk zou kunnen hebben. Een foto van Tadeusz is, in mijn ogen, per definitie al geslaagd.

Maar ja, enkele foto's van het kind in Rome moesten er wel gemaakt worden... Hij was er immers ook en nu is er tenminste bewijsmateriaal.

Omdat we een hotel hadden waar ze geen kinderbedjes hadden moesten we voor Tadeusz een tentje meenemen. Wij op hotel, hij in de tent.

Romeinse Srilankanen

In Rome botsten we ook nog op een betoginkje van Srilankanen. Ik vermoed dat het Tamils waren die streden tegen de genocide, vermoorde kinderen en zo, maar echt zeker ben ik er niet van. Ik heb heb mijn kans gezien om een paar fotootjes te maken, maar ik blijf het toch niet evident vinden om mijn lens in iemand z'n gezicht te duwen... Update: deze foto trof ik ook nog aan tussen het reeksje en wilde ik er gauw nog aan toevoegen...

Citytrip

Rome is een geweldige stad. Ik heb weer een massa foto's gemaakt. Veel klassieke gezinskiekjes, maar ik heb toch ook getracht om andere dingen te zien en vast te leggen. Ik zag heel wat vreemde en grappige dingen. Het was geen eenvoudige reis, zo met een baby het vliegtuig op. We zijn er in geslaagd om van onze vertrekdag een ware nachtmerrie te maken, maar daar vertel ik later misschien wel meer over.

De trevifontein viel me reuze mee. Ik had een groot plein met een reusachtige fontein verwacht, maar het bleek een klein pleintje te zijn met een reusachtige fontein. Het was er zowaar gezellig.

Qua verkeer is Italië het land van de kleine voertuigen. Overal scootertjes, piepkleine camionnetjes op drie wielen, autootjes, nauwelijks groter dan een fiets.

En hun zebrapaden liggen niet overal even logisch.

Engels kunnen ze niet zo goed, die Romeinen. Ze trekken hun plan wel en als toerist hebben we er weinig last van gehad. Maar aan het colloseum stond wel een kraampje waar ik me toch vragen bij stel...

We zagen de (idiote) paus ook, toevallig. Zo ver weg dat die man zit! Zien jullie 'm? Ik wilde mijn schoen er nog naar gooien, maar ik besefte tijdig dat ik weinig kans maakte om hem te raken. Misschien daarom dat ie zo ver weg zit?

Maar we zagen ook echt wel mooie dingen. Wat een stad! Wat een geschiedenis! Wat een klasse, die Italianen!

De antennes zijn mijn favoriet...

Rome

Het lijkt wel een eeuwigheid geleden dat ik nog in een vliegtuig stapte. Als ik het nareken blijkt de eeuwigheid maar een jaar of acht te zijn. Maar het is nog eens zover: we vliegen naar Rome. Zo'n staen mastodont is natuurlijk iets anders dan met echte pluimen vleugels naar ginder flapperen, maar het blijft indrukwekkend. Baby Tadeusz gaat mee. Zijn eerste vlucht. Hij zal er zich later niet zo veel van herinneren, maar we wilden hem toch meenemen. Kwestie van het aantal toegelaten kilo's handbagage toch vol te krijgen.

Sven en ik hebben deze korte citytrip al maanden geleden vastgelegd. We wilden oorspronkelijk met een Flairbon gaan, maar toen ik in het reisbureau vertelde dat we een baby mee wilden nemen bleek dat niet te gaan. Ze wilde wel even uitrekenen wat het zou kosten zonder de Flairbon... En wat bleek: het was goedkoper! Het scheelde maar een euro of vijf, maar toch. Als mensen denken dat de Flair altijd ongelofelijk goedkope aanbiedingen heeft, vraag toch maar even om het gewone tarief eens op te zoeken. Wij hebben voor minder geld een driepersoonskamer en we nemen een vliegtuig met een baby bij. En we gaan ook naar de mooiste stad ter wereld (naar het schijnt). Maar dat kan je met de Flair ook...