Anselmostraat

Gisteren ging Sven even snel naar den beenhouwer in de Anselmostraat. Dure populaire keurslager (kwaliteit oké, maar toch een pak duurder dan het waard is) waar dan meestal zo'n tachtig man staat aan te schuiven, waar een regiment personeel achter de toog staat, waar een koffiezetapparaat staat voor gratis koffie tijdens het wachten en waar ze wel goeie kipcurry hebben. Ik zou, met een slapende Tadeusz op de achterbank, wel even wachten in de auto. Het duurde ongeveer 35 minuten voor Sven terug was. Het leverde een hele berg foto's op. De ene al wat saaier dan de andere. Zo hebben veel mensen al foto's gemaakt, denk ik.

Moord in de Roucourtstraat

Gisterenavond gespot in de Theofiel Roucourtstraat in Berchem. Bij mij achter de hoek. Deze dame lag er 's middags al. Toen ik vanavond thuiskwam lag ze er nog. Haar hoofd ver verwijderd van haar andere ledematen. De sukkel.

En ik had in de loop van de avond al eerder een straatsituatie gehad: Tadeusz heeft zo'n typischie Ikea-rat als knuffeltje. Hij is er al eens eentje kwijtgespeeld. En toen ik hem gister in de auto wilde zetten zag ik dat zijn rat er weer vandoor was. Na lang zoeken bleek ze in een nabijgelegen straat te zitten. Het leek alsof ze er echt vandoor was gegaan, maar ik vermoed dat het de wind was... Nee. Ik hòòp dat het de wind was...

Ik heb in beide gevallen niets aangeraakt om deze foto's te maken...

Zwier en zwaai

Dit weekend was het rommelmarkt in Berchem. De plaatselijke dansclub (Danzateljee) zet dan een groepje jeugd aan het dansen met een hip choreografietje. Ik heb al gemerkt dat ik dergelijke dingen vrijwel niet op een leuke manier gefotografeerd krijg. Misschien heb ik een andere lens nodig (?), misschien kies ik de foute hoeken, misschien is het gewoon moeilijk om mensen te fotograferen?

Deze foto vond ik nu toevallig wel grappig...

Die gezichtjes...

Zondvloed in Ekeren

In Ekeren was het grote rommelmarkt deze zondag. Het was triestig: het goot pijpenstelen. Zo op het eind van de zomer zo'n zondvloed, ik had met de Ekerenaars (?) te doen. Het was een erg vochtige bedoening. Doorgeregende mensen met onder plastic verstopte kraampjes. Puzzelstukken drijvend in hun doos, boeken met golvende bladzijden, aaneenplakkende platenhoezen, niezende mensen, veel paraplu's, doorweekte knuffelberen. Wat een volharding van de deelnemers! En dan waaide het ook nog eens. Ik heb partytenten over de straat weten waaien. Kartonnen dozen vol rommel met zeiknatte onderkanten: hef die nog maar eens op...

Ik vroeg me af of ik - als ik ingeschreven zou zijn - na 's morgens het weerbericht gecheckt te hebben - ook gegaan zou zijn. Of ik met al mijn rommel zou sleuren om dan met natte voeten te onderhandelen over de prijs van een tinnen pot of oude barbie met uitgetrokken haar. Twintig cent! Twee euro. Allee, ge moogt het hebben voor anderhalf... Mezelf kennende zou ik gegaan zijn. En dan een hele dag dwangmatig optimistisch proberen zijn.

Maar wij hebben toch ook heel wat regen getrotseerd vandaag. Mijn fototoestel hanteren met een paraplu op mijn schouder was moeilijker dan ik dacht. Ik heb me vandaag wat meer op de mensen geconcentreerd dan op de rommel. Ik heb heel wat foto's van de regen en echte regensituaties, maar ze zijn naar mijn gevoel niet echt geslaagd. Ik twijfel dan intens: moet die of die foto ook op de blog? Onderstaande mocht er alleen op omdat er ook bevreemdende blote billen mee opstaan. In de bovenstaande foto vind ik vooral de moeder leuk.

Antwerpen Noord

Het is laat, het is drukkend warm, en ik word opgegeten door bloeddorstige muggen. Maar toch zit ik hier weer achter mijn laptopje te tokkelen, blogberichtjes ineen te flansen. Nu ik enkele lezertjes heb, ben ik extra gemotiveerd! Ik heb vandaag lang in Antwerpen Noord vertoefd. De buurt waar ik tot voor kort woonde en waar ik nog altijd erg van hou. De buurt heeft een erg negatieve connotatie. Vuil, verloederd, marginaal, veel uitschot, gevaarlijk. Maar ik vind ze vooral interessant, kleurrijk, levend. Erik, vriend en enthousiast 'twintigzestiger' (2060), zegt altijd: "Het is de wereld in 't klein." En dat klopt ook. Alle nationaliteiten en alle mengvormen daarvan zijn er terug te vinden. Er wordt gebeden in alle talen. Er lopen ongelofelijke figuren rond. Veel zijn mooi in hun lelijkheid, ontroerend of grappig. Maar vaak ook triestig en armoedig. Ik hoop daar binnenkort toch wat meer foto's te kunnen maken. Ik heb er in ieder geval heel graag gewoond. Ik heb me er altijd nogal veilig gevoeld. En ik heb me er nooit verveeld.