Tadeusz

Zoontje Tadeusz is natuurlijk mijn geliefkoosde onderwerp voor de camera. Maar dat betekent niet dat de foto's altijd zo goed zijn. Het oog van de moeder kijkt immers anders dan het oog van de fotograaf in mij. Maar ik kan wel oefenen. Ook met de bewerkingen. (Ik kreeg trouwens een tijd geleden een stokje van Feb - Frederik Baert - waarbij je voor-en- na-bewerking-foto's laat zien. Ik ben dit niet vergeten, ik ga er binnenkort werk van maken!) Ik probeer ook al een tijdje een eenvoudige kader rond foto's te maken in photoshop elements 6, maar dat lukt me toch niet zo goed.

In ieder geval is Tadeusz vandaag nog eens voor mijn lens gaan zitten. En ik vond 'm weer opmerkelijk fotogeniek. Jammer van het harde wit, rechtsonder... En echt scherp zijn de foto's ook niet.

Gepiept

Mijn collega's hebben mijn blog ontdekt. Behalve (blijkbaar) overenthousiast waren de dames ook wel erg argwanend tegenover mijn foto's. Ze weten dat ik photoshop gebruik en ze denken dat ik dan vanalles wegphotoshop, of gortige collages maak, situaties die nooit gebeurd zijn en zo. Ik heb hen gezegd dat ik vooral met licht, verzadiging, contrast speel en dat het niet mijn betrachting is de werkelijkheid te verdraaien. Nu toch, op hun vraag: hieronder het origineel en de eindfoto. Of ze nu zoveel beter is, weet ik niet, maar ik hou wel van die warmere tint...

Toen ik vanochtend op het werk aankwam, maakt ik een foto van onze gang. Elke, mijn collega, zag dat ik foto's maakte en kwam voorzichtig piepen vanachter het muurtje...