Zondag

Tadeusz heeft een valling. 's Nachts slapen doet hij niet echt. Vooral hoesten en wenen. Onze zondag speelde zich bijgevolg nogal suffig binnenshuis af. Voornamelijk toch. Ik heb drie keer afgewassen vandaag. Twee wasmachines gedraaid. Speelgoed van Tadeusz een keer of driehonderd opgeraapt van de grond. Twee keer gekookt. Een keer de vloer rond de kinderstoel van Tadeusz met een sponsje geschrobt. Vaststelling van de dag: rijstkoek in combinatie met babyspeeksel wordt een soort supercement. Tadeusz kakte tweemaal het verzorgingskussen onder toen ik met mijn ogen knipperde. Zo'n zondag was het dus.

Een ster van een baby

In het weekend is Tadeusz altijd mijn ster. Fonkelend en stralend. Vaak wel met de stront tot achter zijn oren, maar dat maakt hem er niet minder geliefd op. Hij is mijn kleien modelletje en in feite een van de hoofdredenen waarom ik mijn Canon 450D gekocht heb. Van een tof kind wil ik toffe foto's... Dus: Tadeusz in ons nieuwe huis. Net nadat hij met zijn gezicht tegen de grond is gevallen. Zijn kaak ziet er nog rood van. En zeldzaam: het fantastisch lief Sventikov staat er ook bij op. Het is omdat hij er enigszins onherkenbaar op staat dat ik de toelating tot publicatie kreeg...

Tadeusz in de Café Camu. De antialcoholcampagne aan het belichamen. Het donkere vlekje op zijn kaak is van het vallen. Leren lopen kan gevaarlijk zijn...