Negen maanden

In de negen maanden dat Tadeusz hier op aarde is heb ik al een berg filmpjes van hem gemaakt. Maar zo, los van elkaar, stellen die filmpjes bijzonder weinig voor. Ze zijn om te beginnen al van slechte kwaliteit (ik kan met mijn klein 'kodakske' toevallig ook een beetje filmen) en het is moeilijk om de typische babyfilmbeelden in een originele vorm te krijgen. Ik zit dan bovendien ook nog als een debiel te knoeien op het nog veel debielere microsoft moviemaker, een basisprogrammaatje dat gebruiksvriendelijk is, maar al tilt slaat bij drie verschillende beelden op de tijdslijn. Gelukkig hebben we binnenkort een operatieve mac in huis en daarmee zou film bewerken toch een ietsiepietsie beter moeten kunnen gaan. Ik ben benieuwd... Maar in afwachting, geen kunst dus, maar gewoon banaal: Tadeusz in zijn eerste negen maanden. Ik ben natuurlijk een moeder hé, en die heeft niet veel nodig om de kunst in het kind te zien.

Roze laptop

Sinds vrijdag heb ik een nieuwe computer. Ik heb mij een laptopje gekocht. Ik heb misschien wel een jaar getwijfeld tussen Mac of Microsoft. Mijn lief heeft een Mac (van voor den oorlog) en ik heb altijd een pc gehad. Ik wéét wel dat Mac in feite beter is, maar ik ben vertrouwd met Microsoft en ik voel me er over het algemeen wel goed bij. Uiteindelijk heb ik mij een Sony Vaio gekocht. En een roze dan nog wel! Ik en roze. Wie had dat gedacht. De rode, blauwe of witte varianten konden me eenvoudigweg niet bekoren. Ik vind mijn roze laptop echt mooi. Het is ook niet echt roosroos, eerder vuilroze, of oudroze. Hoewel de sonywinkel aan de katelijnevest qua concept en presentatie niet veel voorstelt, was ik erg te spreken over de verkopers. Erg vriendelijk, duidelijk in hun communicatie en geduldig. Ik heb me lang verzet tegen Vista omdat het zoveel commentaar krijgt, maar nu ben ik bezweken. Uit luiheid. Uit gemakzucht. En het valt reuze mee.