dinsdag 14 oktober 2008

Slappe thee en slappe avond

Ik ben hulpverlener. Al een aantal jaar ben ik maatschappelijk werker. Ik werk voor een dienst voor pleegzorg (Bowa). Dat betekent dat ik ook regelmatig naar opleidingen, vormingen, infoavonden en dergelijke ga. Vanavond zou ik niet naar de fitness gaan, geen filmpje thuis, geen kwaliteitsvolle liefdevolle avond met man en kind. Nee, ik ging naar een infoavond. Een infoavond over problemen bij pubers en psychiatrie en zo. In een duf zaaltje met neonlichten en zonder ramen. Beige deuren. Een pot goedkope koffie en een pot slappe thee, plastieken lepeltjes.

Ik had er al snel spijt van. Hulpverleners zijn misschien wat betweterige semi-intellectuelen met een irritante oplossingsdrang en een lelijk jargon, maar andere mensen kunnen soms toch stevig de bal misslaan. Het was voor 'gewone mensen' en er zaten dus ook 'gewone mensen'. Eén vrouw ging helemaal door het lint omdat de psychiater van haar zoon haar brief niet had willen lezen en haar voor stalking wilde aanklagen (waarom ze dat verhaal zonodig moest vertellen was mij niet duidelijk), een andere vrouw wilde weten of het 'geloof' de problemen van de jeugd niet zou kunnen oplossen. Voor de meesten was het nieuw dat een mens gevormd wordt door zijn genen, zijn voeding en dan nog een stukje opvoeding. Ik denk niet dat ik er op mijn plaats zat...

3 opmerkingen:

Liesbeth zei

En ik ook niet, al betaal je voor een echte stand-up comedian wellicht meer en kon ik op de duur lachen met de zotte madam vooraan in plaats van mijn duimen kapot te bijten, al was het dan omdat het janken me nader stond.

steven (gekiekt) zei

Die foto past goed bij je verhaal. Haha, echt grappig. Ik betrap mezelf vaak op het achterover leunen en doelloos naar het plafond staren bij saaie vergaderingen/lezingen. Nooit gedacht om daar een foto van te maken.
Fraaie compositie trouwens.

Martine zei

Zelfs het plafond was booooring!