zondag 12 oktober 2008

't zijn vodden...

Ik ben vrouw. Al heel mijn leven. Op mijn dertiende werd ik voor het eerst ongesteld. Het lijkt iets alledaags omdat vrijwel alle vrouwen er mee te maken krijgen, maar voor mij was het helemaal niet zo evident. Hoewel er steeds minder taboes zijn; de details van deze periode blijven vaak onbesproken. Dan heb ik het vooral over alle vreemde kleine bijkomstigheden. Ik denk dat het in de ogen van mannen lijkt dat we heel dat gedoe met onze 'regels' wel onder de knie hebben. Ik weet niet hoe het bij andere vrouwen zit, maar ìk heb het niet onder de knie.

Ik vergeet soms tampons mee te nemen als ik naar het werk vertrek bijvoorbeeld. Dat is dus een ramp hé. Zo kan je de dag niet afmaken. Je redt het hoogstens een paar uurtjes zonder hypergenante situatie. Ik heb al ontelbare keren nieuwe dure doosjes in nachtwinkels, in apotheken en supermarkten gekocht en er dan nog te laat voor gekomen of overuren voor opgenomen. Vaak zijn die doosjes ook te groot om discreet in je handtas weg te steken en lijkt het alsof ik een statement wil maken telkens mijn telefoon rinkelt en mijn handtast opengaat.
Het overkomt me ook telkens weer dat die tampons uit mijn zakken vallen op de meest ongelegen momenten. Meestal tijdens een serieus gesprek op straat, terwijl ik net met de buurman praat of zo. En als er net een klas twaalfjarigen passeert.
Ik voel me bovendien altijd onnozel als ik naar het toilet ga met mijn grote handtas. Het valt zo op. Ook weer zo'n statement. Als je dat niet wil en je hebt geen zakken in je broek of rok, kan je ook vlak voordien een tampon in de palm van je hand verstoppen en dan voozichtig door het restaurant lopen, hopend dat er geen oude bekende opduikt om je een hand te geven en een praatje te maken. Het lijkt onwaarschijnlijk, maar het gebeurt vaker dan je denkt!

Die tampons zijn overigens wel een fantastische uitvinding. Ze zijn praktisch, klein, doen niet aan pampers denken, zijn redelijk reukvrij en ze zitten erg comfortabel als je het mij vraagt. Toen ik voor het eerst vrouw werd, begon ik met maandverbanden. Pesterige dingen. Wat deden al die vrouwen vóór de uitvinding van de tampons? Nee, geef mij maar tamponnetjes. Het lijken kleine kanonnen, of grote kogels, of raketten. Maar ze brengen vrede en geen oorlog. En ze zijn ingepakt in plastic.

Die fijne tamponnetjes zitten in smalle plastieken hulsjes. Als je die opendoet worden ze statisch geladen en ze blijven àltijd aan je hand plakken. Uiteindelijk schud ik ze dan los waardoor ze door de toiletruimte dwarrelen. Je vindt die dingen niet altijd direct terug. Ik laat ze thuis dan soms maar liggen. Het is maar een kwestie van dagen of ik hoor ze, als ik door de gang loop, achter me aan schuifelen. Met de luchtstromingen leggen ze een hele weg af in huis en ze zijn moeilijk terug te vangen. Op zo'n dagen komt mijn grootmoeder op bezoek of zo.

Enfin. Ik kan nog wel een tijdje doorgaan. Vruchtbaar zijn heeft zo zijn prijs. Want daar gaat het uiteindelijk allemaal om. Niet?

11 opmerkingen:

dipfico zei

Ik heb er geen bal verstand van.. maar ik snap het precies wel allemaal!

MJ zei

Een leuk en herkenbaar logje!

Strange Little Girl zei

Oh zo herkenbaar :-D Hatelijke periode, vooral als je wilt dat niemand het merkt. Ik ben ook zo :-D hoe onopvallender hoe beter :-D

Caro zei

Je kan het weer prachtig vertellen en inderdaad zo herkenbaar. Weet je waar ik nu bang voor ben? Hebben we het net allemaal onder de knie en zijn we gewend geraakt aan al die ongemakken... komt daar de overgang aan. Wie heeft dat toch bedacht voor vrouwen? Die moet wel een slechte dag gehad hebben!!

karim zei

mja, lijkt me toch een andere wereld..

Karen zei

En de buikpijn! Don't forget de buikpijn

Oker zei

Waarom zou menstruatie taboe zijn? Ofwel je bent een vrouw en je wordt/bent/was ongesteld, ofwel je bent een man en je hebt een dochter/vrouw/moeder die menstrueert(de). Ik zeg het altijd gewoon als ik er last van heb en iedereen reageert normaal.

Ik heb van mijn 12e tot mijn 14e getobt met maandverband en had al heel wat minitampons vergeefs ingebracht, tot ik ontdekte dat je schúin moet duwen i.p.v recht. Voor mij de uitvinding van de eeuw. Ik kon het wel van de daken schreeuwen en heb al mijn vriendinnen geadviseerd :)

herfstmensje zei

Het is heel simpel, zo doe ik het: Stop ik elke handtas altijd 3 tampons, in dat kleine zakje met een ritsje wat meestal in een handtas zit. Die zitter er vast in voor noodgevallen. Koop jezelf een heel klein tasje, dat er uit ziet als een portemonneetje voor muntgeld. Stop daar per dag de nodige tampons in. Aangezien het tasje op een portemonneetje lijkt, lijkt het alsof je gewoon iets gaat kopen of naar de snoepautomaat gaat. Sinds ik die regels (toepasselijk) toepas, heb ik nooit meer problemen gehad. Succes ermee!

Liesbeth zei

Volgens mij vragen die voorstellen de nodige discipline die we dan net op die momenten missen zeker?

Martine zei

Ook de hoofdpijn ben je vergeten. En de humeurigheid de dagen vooraf. PMS heeft me 35 jaar lang parten gespeeld. 35 keer 5 dagen, 12 à 13 keer per jaar, dat maakt ongeveer 6 jaar van mijn leven chagrijnig, humeurig en o zo gevoelig! Tel daarbij dan nog de dagen dat je ongesteld bent. Dan zitten we aan 12 jaar dat het leven een ramp is.

elke zei

Geweldig, hoe je die irritante dagen zo poëtisch weergeeft. Maar toch liever die tampons (die we inderdaad om de haverklap vergeten en bij ons hebben als het niet nodig is)dan vapeurs waarbij je plots de onweerstaanbare drang krijgt om al je kleren uit te spelen